هر بار هایائو میازاکی از بازنشستگی برمی‌گردد، دنیا نفس راحتی می‌کشد و بعد دوباره نگران می‌شود. پسرک و مرغ ماهی‌خوار ثابت کرد جادو هنوز در استودیو زنده است، اما نسل بعد کارگردان‌ها باید زبان خودشان را پیدا کنند.

نکته امیدوارکننده، حفظ دست‌ساز بودن تصویر در عصر تولید ماشینی است. جیبلی هنوز روی قاب‌هایی اصرار دارد که فقط از کارگاه مداد و رنگ می‌آیند.

آینده استودیو احتمالاً ترکیبی از فیلم‌های کوچک‌تر و یک پروژه بزرگ هر چند سال یک‌بار خواهد بود. مهم این است که عجله، امضای جیبلی را خراب نکند.