اینسامنیاک گیمز با اسپایدرمن ۲ ثابت کرد هنوز بلاتکلیف‌ترین سوال نسل نهم را بلد است جواب بدهد: چطور یک بازی ابرقهرمانی بسازی که هم بزرگ باشد و هم صمیمی؟ نسخه جدید نه‌فقط نقشه نیویورک را دو برابر کرده، بلکه پیتر و مایلز را در یک قوس احساسی مشترک قرار می‌دهد که کمتر عنوان اکشنی جرأت نزدیک شدنش را دارد.

گیم‌پلی سوئیچ بین دو عنکبوتی، سیستم جدید بالون‌وب و مبارزات سیال‌تر، حس پرواز روی آسمان‌خراش‌ها را تازه کرده است. باس‌فایت ونوم از نظر کارگردانی سینمایی در سطح فیلم‌های رایمی است و موسیقی جان پیزانو همان ارکستر شهری آشنا را با لایه‌ای تاریک‌تر همراه می‌کند.

اگر ضعف کوچکی باشد، بخش فعالیت‌های جانبی هنوز کمی تکراری است. اما به‌عنوان یک تجربه اصلی ۱۵ ساعته، اسپایدرمن ۲ همان چیزی است که دارندگان پلی‌استیشن ۵ منتظرش بودند: یک بلاک‌باستر کامل، صیقلی و احساسی.